10 jaar cel voor man (81) die zijn vrouw doodde omdat ze geen seks meer met hem wilde

ASSEN - Een 81-jarige man uit Assen is door de rechtbank in Assen veroordeeld tot een gevangenisstraf van tien jaar voor doodslag op zijn vrouw.

De man heeft de vrouw in de avond en nacht van 24 op 25 augustus 2025 in bed, aangevallen. Hij heeft haar flink toegetakeld en haar mogelijk ook op dat moment al verwurgd. In ieder geval heeft de man vervolgens een vuilniszak om haar hoofd geknoopt, haar onderbenen samengebonden en haar nog wat later in de nacht in het Noord Willemskanaal gegooid. Het gevecht, dat ze blijkens de afweerletsels op haar lichaam en de letsels aan het lichaam van verdachte nog heeft geleverd, heeft de vrouw niet kunnen redden. 

De aanleiding van de ruzie zou volgens de man zijn geweest dat zijn vrouw hem seks weigerde, zoals ze al vele jaren deed. Maar uit het dossier blijkt ook dat de vrouw bij haar man weg wilde en dat die dat wilde voorkomen. De man had eerder al haar pinpas, huissleutel en identiteitskaart afgepakt. De vrouw had de avond voor haar dood op haar laptop opnieuw gezocht naar een andere woning voor zichzelf. Het is onduidelijk gebleven of de aanleiding voor de geweldsexplosie van de man meer hieraan lag of aan het weigeren van seksueel contact.

Voor beide geldt echter dat het slachtoffer niet deed wat verdachte, haar man, van haar wilde, en dat ze dat met de dood heeft moeten bekopen. ,,Een zuivere vorm van femicide'', aldus de rechtbank. De rechtbank kan niet vaststellen dat sprake is geweest van voorbedachte raad bij verdachte. Verdachte wordt daarom vrijgesproken van moord.

Pieter Baan Centrum

Door onderzoekers van het Pieter Baan Centrum is vastgesteld dat bij de man sprake is van uitgebreide schade aan de hersenen door meerdere doorgemaakte herseninfarcten. Die schade was aanwezig ten tijde van het delict en heeft daarin doorgewerkt, zodanig dat verdachte verminderd toerekeningsvatbaar moet worden geacht. Het PBC heeft door de schade aan het brein en de gevolgen daarvan in het functioneren van verdachte niet kunnen onderzoeken of er sprake is van andere stoornissen. Evenmin kon een inschatting worden gegeven van het risico op recidive of een advies voor afdoening worden gegeven. Wel heeft het PBC geconcludeerd dat gelet op de wel vastgestelde stoornis alertheid noodzakelijk is ingeval er sprake is van spanningsopbouw bij verdachte in een nieuwe relatie dan wel in contact met andere mensen.

De reclassering verwacht dat verdachte blijvend lichamelijke en geestelijke ondersteuning nodig zal hebben en steeds meer afhankelijk zal zijn van die zorg.

Strafoplegging

De rechtbank acht oplegging van een gevangenisstraf van tien jaar passend en geboden, zoals geëist door de officier van justitie. De rechtbank heeft daarbij enerzijds de zwaarte van het feit in aanmerking genomen en anderzijds de verminderde toerekenbaarheid en de broze mentale en fysieke gesteldheid van verdachte.

De rechtbank heeft tot slot bepaald dat de verdachte schadevergoeding moet betalen aan de nabestaanden die een vordering hebben ingediend.